Lawina odmów zasiłku dla bezrobotnych – Urząd Pracy (AMS) oddala wnioski Polaków pracujących w Austrii – Nowa decyzja Najwyższego Sądu Administracyjnego i wyjaśnienie od wielu miesięcy trwającego sporu prawnego
Opis sytuacji: o co dokładnie chodzi?
Od ok. połowy 2015 r. mieliśmy do czynienia ze znacznym wzrostem decyzji odmownych wobec obywateli polskich starających się o zasiłek dla bezrobotnych w Austrii. Wiele osób otrzymywało taką decyzję mimo, iż od dłuższego czasu pracowało w Austrii i w minionych latach nie miało najmniejszego problemu z uzyskaniem świadczeń w okresie bezrobocia. Sprawa dotyczyła przede wszystkim osób przebywających w Austrii w celach zarobkowych, które przy wypełnianiu wniosku deklarowały, iż rodzina (np. żona i/lub dzieci) na stałe mieszkają w Polsce. W tym przypadku AMS automatycznie zakładał ośrodek interesów życiowych w Polsce, w rezultacie czego ubiegający się o świadczenie otrzymywał informację, iż urzędem odpowiedzialnym za rozpatrzenie wniosku jest Urząd Pracy w Polsce. Wywoływało to wiele kontrowersji, tym bardziej, że składki na ubezpieczenie dla bezrobotnych odprowadzane były w Austrii.
Uzasadnienie AMS
AMS uzasadniał swoją praktykę przede wszystkim wyrokiem Federalnego Sądu Administracyjnego (Bundesverwaltungsgericht) z dnia 23.03.2015 r., w którym dokonano szerokiej wykładni przepisu prawa europejskiego (konkretnie art. 65 rozporządzenia nr 883/2004). Przepis ten reguluje kwestię ubezpieczeń społecznych, a co za tym idzie określa, który urząd pracy na terenie Unii Europejskiej jest odpowiedzialny za rozpatrzenie wniosku o przyznanie świadczeń dla bezrobotnych. We wspomnianym orzeczeniu Federalny Sąd Administracyjny stwierdza, iż miejscem zamieszkania jest z reguły miejsce, gdzie znajduje się ośrodek interesów życiowych.
Z Reguły oznacza jednak, że oprócz więzi rodzinnych należy indywidualnie dla każdego przypadku uwzględnić szereg innych czynników. Niestety, w praktyce urzędnicy nie byli w stanie przeprowadzić wyczerpującego postępowania, a co za tym idzie, na podstawie niekompletnych informacji wydawali decyzje odmowne, które w swoich uzasadnieniach nie zawierały wymaganej oceny indywidualnej sytuacji.
Nowa decyzja Najwyższego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2016 r. – nawet osoba zamieszkująca w innym kraju Unii Europejskiej może mieć prawo do zasiłku dla bezrobotnych w Austrii.
Spór został rozstrzygnięty – Najwyższy Sąd Administracyjny przychylił się do argumentacji osób odwołujących się od decyzji AMS i wydał precedensowy wyrok, który brzmi następująco: kto pracuje w Austrii, ale ośrodek jego interesów życiowych znajduje się w innym Państwie Członkowskim Unii Europejskiej i codziennie lub przynajmniej raz w tygodniu wraca do swojego miejsca zamieszkania, uznawany jest za pracownika przygranicznego. W tym wypadku urzędem właściwym w kwestiach zasiłku dla bezrobotnych jest urząd Państwa Członkowskiego, do którego osoba powraca (tj. Polska).
Kto jednak rzadziej niż raz w tygodniu wraca do miejsca zamieszkania i po utracie pracy również pozostaje w miejscu, w którym podejmował działalność zarobkową, to mimo silnych więzi z innym Krajem Członkowskim ma prawo zameldować się w urzędzie pracy państwa ostatniego zatrudnienia (tj. Austria)i tam też pobierać zasiłek dla bezrobotnych.
Wyjątek stanowią jedynie osoby, które po utracie pracy na stałe wróciły do miejsca zamieszkania, by tam szukać zatrudnienia (tj. do Polski) – w tym przypadku świadczenia z bezrobocia przysługują jedynie przez okres trzech miesięcy.
O czym należy pamiętać!
Jeżeli Ty również znalazłeś się w podobnej sytuacji i po przeczytaniu tego artykułu możesz stwierdzić, iż zostały naruszone Twoje prawa, pamiętaj o 4-tygodniowym terminie odwoławczym – po tym czasie decyzja staje się prawomocna i nie ma możliwości odwołania się od niej.
AMS odmawiał przyznawania zasiłków dla bezrobotnych z Polski – koniec sporu prawnego
Lawina odmów zasiłku dla bezrobotnych – Urząd Pracy (AMS) oddala wnioski Polaków pracujących w Austrii – Nowa decyzja Najwyższego Sądu Administracyjnego i wyjaśnienie od wielu miesięcy trwającego sporu prawnego
Od ok. połowy 2015 r. mieliśmy do czynienia ze znacznym wzrostem decyzji odmownych wobec obywateli polskich starających się o zasiłek dla bezrobotnych w Austrii. Wiele osób otrzymywało taką decyzję mimo, iż od dłuższego czasu pracowało w Austrii i w minionych latach nie miało najmniejszego problemu z uzyskaniem świadczeń w okresie bezrobocia. Sprawa dotyczyła przede wszystkim osób przebywających w Austrii w celach zarobkowych, które przy wypełnianiu wniosku deklarowały, iż rodzina (np. żona i/lub dzieci) na stałe mieszkają w Polsce. W tym przypadku AMS automatycznie zakładał ośrodek interesów życiowych w Polsce, w rezultacie czego ubiegający się o świadczenie otrzymywał informację, iż urzędem odpowiedzialnym za rozpatrzenie wniosku jest Urząd Pracy w Polsce. Wywoływało to wiele kontrowersji, tym bardziej, że składki na ubezpieczenie dla bezrobotnych odprowadzane były w Austrii.
AMS uzasadniał swoją praktykę przede wszystkim wyrokiem Federalnego Sądu Administracyjnego (Bundesverwaltungsgericht) z dnia 23.03.2015 r., w którym dokonano szerokiej wykładni przepisu prawa europejskiego (konkretnie art. 65 rozporządzenia nr 883/2004). Przepis ten reguluje kwestię ubezpieczeń społecznych, a co za tym idzie określa, który urząd pracy na terenie Unii Europejskiej jest odpowiedzialny za rozpatrzenie wniosku o przyznanie świadczeń dla bezrobotnych. We wspomnianym orzeczeniu Federalny Sąd Administracyjny stwierdza, iż miejscem zamieszkania jest z reguły miejsce, gdzie znajduje się ośrodek interesów życiowych.
Z Reguły oznacza jednak, że oprócz więzi rodzinnych należy indywidualnie dla każdego przypadku uwzględnić szereg innych czynników. Niestety, w praktyce urzędnicy nie byli w stanie przeprowadzić wyczerpującego postępowania, a co za tym idzie, na podstawie niekompletnych informacji wydawali decyzje odmowne, które w swoich uzasadnieniach nie zawierały wymaganej oceny indywidualnej sytuacji.
Spór został rozstrzygnięty – Najwyższy Sąd Administracyjny przychylił się do argumentacji osób odwołujących się od decyzji AMS i wydał precedensowy wyrok, który brzmi następująco: kto pracuje w Austrii, ale ośrodek jego interesów życiowych znajduje się w innym Państwie Członkowskim Unii Europejskiej i codziennie lub przynajmniej raz w tygodniu wraca do swojego miejsca zamieszkania, uznawany jest za pracownika przygranicznego. W tym wypadku urzędem właściwym w kwestiach zasiłku dla bezrobotnych jest urząd Państwa Członkowskiego, do którego osoba powraca (tj. Polska).
Kto jednak rzadziej niż raz w tygodniu wraca do miejsca zamieszkania i po utracie pracy również pozostaje w miejscu, w którym podejmował działalność zarobkową, to mimo silnych więzi z innym Krajem Członkowskim ma prawo zameldować się w urzędzie pracy państwa ostatniego zatrudnienia (tj. Austria) i tam też pobierać zasiłek dla bezrobotnych.
Wyjątek stanowią jedynie osoby, które po utracie pracy na stałe wróciły do miejsca zamieszkania, by tam szukać zatrudnienia (tj. do Polski) – w tym przypadku świadczenia z bezrobocia przysługują jedynie przez okres trzech miesięcy.
Jeżeli Ty również znalazłeś się w podobnej sytuacji i po przeczytaniu tego artykułu możesz stwierdzić, iż zostały naruszone Twoje prawa, pamiętaj o 4-tygodniowym terminie odwoławczym – po tym czasie decyzja staje się prawomocna i nie ma możliwości odwołania się od niej.
W razie dodatkowych pytań proszę nie wahać się skontaktować z nami.
Ostatnie wpisy
Archiwa
Sokolski & Madany Rechtsanwälte OG, Liechtensteinstraße 12/2/10, 1090 Wien, Österreich
Telefon: +43 1 58 111 75